بانوی آبی

 ماه که تمام می شود

به تو میرسم و صدایت میزنم

نه به نام کوچکت

به نام تمام پنجره هایی که ترا زیسته اند

چگونه هنوز شعر می گویی

تو بنشین

تا من تمام شعرهایم را از روی تو بنویسم!

حیف من زاده امروزم

خدایا...

جهنمت فرداست

پس چرا من امروز می سوزم!

دم رفتن کسی گفت سفربخیر                

که واسم غریب و ناشناخته بود

اما اون وقتی رسید که قلب من

همه آرزوهاشو باخته بود...

مهستی هم به هایده پیوست...جز قطره های اشکم چیزی برای بدرقه اش ندارم

یادش همیشه سبز